Refleksje po spotkaniu „Warszawiacy w Niemieckich Obozach Koncentracyjnych-Spotkanie ze świadkami”

Refleksje po spotkaniu „Warszawiacy w Niemieckich Obozach Koncentracyjnych-Spotkanie ze świadkami”

2 października 2019 0 przez admin1236

Spotkanie odbyło  się w dniu 2 października 2019r. w Muzeum Powstania Warszawskiego.

Organizatorzy:
SZPAK – Stowarzyszenie Zachowania Pamięci o Armii Krajowej
Stowarzyszenie Prawo do Prawdy, 

Towarzystwo Opieki nad Oświęcimiem – Oddział Warszawski.
Patronat Medialny:  –  Tysol.pl  i Głos Bohatera

Ciężko będzie zapomnieć ciepłe, pełne przyjaznej atmosfery spotkanie ze wspaniałymi ludźmi, którzy przeszli piekło zgotowane im przez Niemców. Mimo tego, nie zostali złamani. Przeciwnie, są w dniu dzisiejszym świadkami historii, której nikt i nic nie zmieni i nie ukradnie lub nikczemnie wykorzysta. To oni są najlepszym świadectwem tego co nas spotkało. To oni są wzorem dla młodych pokoleń Polaków.

Pamięć zawarta jest w ich autentycznych świadectwach.

Parę nazwisk, które zapamiętałam

Pan Leszek Zabłocki (95 lat), weteran II wojny światowej, harcerz we wrześniu 1939 roku, więzień Pawiaka i trzech obozów koncentracyjnych.

Panie Barbara Piotrowska i Alicja Kubecka – byle więźniarki KL Ravensbruck,

Panie Maria Stroińska – Leszczyńska i  Elżbieta Sobczyńska –  uczestniczki Powstania Warszawskiego, wywiezione do KL Auschwitz Birkenau  75 lat temu.

Pan Stanisław Zalewski, więzień trzech obozów koncentracyjnych, Prezes Polskiego Związku byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych,

Pan Jacek Tarasiewicz – z Klubu Byłych Więźniów Politycznych Obozów Koncentracyjnych Mauthausen Gusen,

Łza się w oku zakręciła, kiedy słuchałam ich opowiadań.

Organizatorzy, młodzi ludzie, zorganizowali spotkanie dla nas, byłych więźniów obozów koncentracyjnych, ludziom, którzy odchodzą. Ich wspomnienia są cennym klejnotem, świadkiem martyrologii Polaków z okresu II wojny światowej.

Specjalne podziękowania dla Pana Jana, Jozefa Kasprzyka, Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych za objecie Honorowego Patronatu nad spotkaniem. W specjalnym liście odczytanym przez pana, Jozefa Srokę, Radcy Szefa Urzędu ds.  kombatantów i osób represjonowanych, w ciepłych i bardzo przyjaznych słowach zwrócił się do byłych więźniów. 

Dziękuję naszym młodym przyjaciołom, panom Marcinowi Kaczorowskiemu, Zbyszkowi Kowalewskiemu, którzy zrobili wszystko co możliwe, aby nasze spotkanie odbyło się w tak wspanialej atmosferze. Mamy w nich godnych następców, którzy będą dbali o martyrologie naszego narodu.

Specjalne podziękowania dla pani Joanny Gierzyńskiej z Muzeum Wiezienia Pawiak oraz…przedstawicielom Wojskowego Centrum Edukacji Obywatelskiej i ich prezenty dla byłych więźniów.. 

Wielkie brawa dla dyrekcji Regent Warsaw Hotel, która wyszła z inicjatywa niespodzianka w formie zaproszenia byłych więźniów na wspaniałą kolacje, której pokryła koszty. 

I tu musze przyznać, że zdobyliście serca byłych więźniów. Ich uśmiechnięte twarze były tego najlepszym dowodem. Czas jakby się zatrzymał, nawet nie obejrzeliśmy się i na zegarze wybiła północ. A my więźniowie ciągle opowiadaliśmy sobie nasze przeżycia, wymienialiśmy kontakty, telefony, adresy.

Zdecydowanie było to niezwykle wzruszające spotkanie. Mam nadziej, że nie ostatnie.

Na pewno nie zapomnimy momentu spędzonego wspólnie dzięki Wam,.

Osobiście, pragnę dodatkowo podziękować panu Lechowi Makowieckiemu za zapoznanie nas z tekstem jego ballady pt. Tatuaż. Ciekawa forma przekazu naszej polskiej martyrologii.

Wspaniałym punktem była duża obecność młodzieży szkolnej z ich nauczycielami, którzy po spotkaniu wykazali niesamowite zainteresowanie w nawiązaniu bliższych kontaktów z byłymi więźniami. Piękne białe róże, bukieciki polnych kwiatków, które nam wręczyli uśmiechają się do nas z wazonowi. Będziemy o Was pamiętać młodzi przyjaciele.

Wygląda na to, że osiągnęliśmy cel – zainteresowaliśmy młodzież nasza historią.

Frekwencja na sali potwierdziła zainteresowanie spotkaniem. 

Udało nam się również zainteresować liczne audytorium, odpowiadając na zadane nam pytania.

Po tym spotkaniu, mam wielką nadzieję, iż poznanie byłych warszawskich więźniów obozów koncentracyjnych oraz wartości emocjonalnych ich przekazań stanie się inspiracją dla młodzieży do poznawania tragicznych wydarzeń tamtego czasu, jego prawdziwej historii. Zmobilizuje ich do poznawania, również własnych historii rodzinnych z okresu II wojny światowej.

Barbara Wojnarowska, b.wiezien Auschwitz, nr 83638

Stowarzyszenie Prawo do Prawdy